Ik denk in dromen mijn geluk te vinden
 |
Laura deNoves |
Petrarca zou op Goede Vrijdag voor het eerst een glimp hebben opgevangen van Laura deNoves. Zijn sonnetten aan haar zijn gebundeld in de Canzoniere. Sonnet 212. Verbaast het iemand dat mij vooral de eerste 3 strofen raakten ?
d'abbracciar l'ombre et seguir l'aura estiva,
nuoto per mar che non à fondo o riva,
solco onde, e 'n rena fondo, et scrivo in vento;
e 'l sol vagheggio, sí ch'elli à già spento
col suo splendor la mia vertú visiva,
caccio con un bue zoppo e 'nfermo et lento.
Cieco et stanco ad ogni altro ch'al mio danno
il qual dí et notte palpitando cerco,
Cosí venti anni, grave et lungo affanno,
pur lagrime et sospiri et dolor merco:
in tale stella presi l'èsca et l'amo.
Ik denk in dromen mijn geluk te vinden,
zwem in een zee die bodem heeft noch strand,
schrijf in de lucht, bouw een kasteel van zand,
omhels de schaduwen en volg de winden.
Ik laat mij door de zon zozeer verblinden
dat ik mijn ogen aan haar straling brand
en heb een manke os gezadeld, want
ik zoek een dolende, gevluchte hinde.
Blind voor het goede zoek ik slechts naar wat
mij kwaad doet, en ik roep met angst en beven
de Dood, de Liefde en mijn vrouwe aan.
Het is nu twintig jaar geleden dat
het noodlot mij naar Amor heeft gedreven,
wiens aas en angel ik niet kon weerstaan.
embracing shadows, and chasing the summer breeze,
I swim the sea without floor or shores,
plough waves, build on sand, write in air:
and I gaze after the sun, until, with its splendour,
it extinguishes all my powers of sight,
and I hunt a wandering and fugitive deer,
on a slow, rickety and infirm ox.
Weary and blind to all harm except my own
that I search after, trembling, day and night,
I call to Love, my Lady, and Death alone.
So, for twenty years long and heavy trouble,
I'm paid with tears and sighs and grief:
under that star I swallowed bait and hook.
Reacties
Een reactie posten